yelamdenu

Absurd is een woord dat je niet te veel moet gebruiken, om woordinflatie te voorkomen, maar soms kun je niet anders. In Trouw vandaag een bericht over de nederlaag die "Al-Qaida" zou lijden in Irak, nu de bevolking de terreur meer dan zat is en zelf de wapens grijpt (die schijnen ze van de Amerikanen te krijgen) om "Al-Qaida" (wat dat ook moge zijn) het land uit te gooien of te elimineren.

Veel lezers reageren prompt in de volgende trant:

"(…) Ja, het ook niet niks wat hier is bereikt. Misschien moeten we nederig zijn en erkennen dat we wellicht toch Bush meer krediet moeten geven voor deze overwinning. Nu Afghanistan en Iran nog, Iran hopelijk zonder bloedvergieten.
Johannes, Den Haag, (15-11-2007, 00:23:29 uur)"

Nederig?

"Het is wel jammer dat de Irakezen vijf jaar nodig hadden om in te zien dat ze geen grotere vriend hebben dan Amerika en geen grotere vijand dan zichzelf. Ongelooflijk wat Amerika onder enorm moeilijke omstandigheden in Irak heeft bereikt. (…) Het is wel bedenkelijk hoe europeanen zich (gewillig) 5 jaar lang dood de anti-amerikaanse europese pers hebben laten bedonderen.
Irene, A’dam, (15-11-2007, 03:48:06 uur)"

Ongelooflijk, inderdaad.

"Stel je voor dat Europa wat meer had meegewerkt met de US. Dan hadden ze nu ook kunnen mee genieten. Ben eens benieuwd of er nu ook zo intens wordt geschreven over een overwinning als voorheen geschampt werdt tegen Bush en Blair ? Maar de Europese pers kennende heb ik niet veel hoop. (…) Geo, Australie,  (15-11-2007, 06:10:02 uur)"

"Genieten"?

"Geweldig nieuws en nog beter dat Trouw hiermee opent. De conbclusie is duidelijk: doorzetten ondanks tegenslagen en geblaat van capitulisten, en desnoods extra manschappen, dan komt het allemaal goed. Volgende halte Teheran.
de witt, deventer, (15-11-2007, 08:29:19 uur)"

Ja, dan komt het vast allemaal goed.

"Wordt het geen tijd dat het Nederlandse journaille, behalve Judit Neurink, hun verblind anti-Amerikanisme eens onder de loep neemt? Blijkbaar doen die Amerikanen tóch iets goeds in Irak blijkt maar weer. Waarom hoorden we daar eerder nooit iets over? Of doen onze journalisten liever aan gemakzuchtig Bush-bashen!?!
boris, Haarlem, (15-11-2007, 08:57:47 uur)"

"Hoorden wij daar nooit iets over?" Ik herinner mij een neoconservatief offensief in ons land, om de oorlog er doorheen te praten. Deze neoconservatieven hebben, toen de oorlog eenmaal een feit was, wijselijk hun mond gehouden.

"Tja, dan schaam ik me toch dat ik me altijd heb laten meegaan met het negatieve nieuws. Wellicht heeft Bush toch wel wat goeds gedaan in het conflict… nu nog maar afwachten hoe het verder gaat lopen.
Marinus, Utrecht, (15-11-2007, 09:43:26 uur)"

U hoeft zich niet te schamen, misschien alleen voor het feit dat u zich mee laat gaan met *dit* nieuws.

Nu zou je je kunnen afvragen of deze mensen wellicht betaald worden voor hun reacties; of dat ze allemaal door één en dezelfde persoon zijn geschreven, die in een kantoor van de veiligheidsdienst zijn bijdrage probeert te leveren aan het ombuigen van de publieke opinie.

Als hiervoor echter weinig bewijs is, kun je daar niet mee aan komen zetten. Gelukkig waren er nog genoeg zinvolle bijdragen; zie daarvoor de rest van de reacties.

Maar, om de modus "advocaat-van-de-duivel" eens in te schakelen, is het dan niet heel koosjer om, nu een (nog nader op betrouwbaarheid te onderzoeken) bericht dat het in Irak "beter" zou gaan ("iets minder ellendig" is een beter adjectief) verschijnt, een compliment te geven aan Washington en te zeggen, ‘achteraf gezien hebben jullie het toch heel aardig gedaan!’?

Het zou niet koosjer, maar volkomen immoreel zijn. De bombardementen op Irak hebben geleid tot honderdduizenden doden en verminkten. De oorlog was ongeprovoceerd, zonder enige twijfel illegaal, op valse gronden gevoerd, en met de meest schaamteloze leugens opgedrongen aan het Amerikaanse congres.

Zou dan een willekeurige staat een willekeurige andere staat, waarvan we kunnen zeggen dat het bewind zich schuldig maakt aan schendingen van de mensenrechten (en dat zijn er nogal wat), kunnen binnenvallen, terwijl de omstanders zeggen, "goed idee, we geven jullie een kans! Als jullie dood, chaos en vernietiging zaaien zullen we het jullie niet aanrekenen, want we geven jullie een jaar of vier, vijf, en als dan de chaos langzaam maar zeker afneemt, dan is het die honderdduizenden slachtoffers allemaal waard geweest!"

Het is te absurd voor woorden. En toch heb ik er, ik wou dat het niet hoefde, al weer heel wat woorden aan vuil gemaakt.