Vraag aan Obama en McCain: "Maakt Bush wereld veiliger?"
In de spannende verkiezingsrace naar 4 november tussen Barack Obama en John McCain gaat het vaak over Irak. Dat is het meest emotionele onderwerp.
Door Charles Groenhuijsen
NU.nl
Voor- en tegenstanders van de oorlog staan onverzoenlijk tegenover elkaar. De uitkomst in Irak is van het groot belang voor Nederland. Als Irak mislukt krijgt, Geert Wilders misschien gelijk. Daar verheug ik me - om een aantal redenen - niet op.
Voor- en tegenstanders van het onder dwang behandelen van de gekmakende imbeciliteit van Charles Groenhuijsen staan nog veel onverzoenlijker tegenover elkaar. De uitkomst in Irak? Waar gaat dit over, een voetbalwedstrijd? Een uitstrijkje? Een allergieprikje? Charles Groenhuijsen is zo lang van de aardbol afwezig geweest dat hij hele rare dingen voortbrengt aan waar bij de meeste andere mensen hersens zitten. "Als Irak mislukt krijgt Geert Wilders misschien gelijk?"
Ik, profeet Elia, zat op een eenzame rots en de mensen trokken aan mij voorbij en vroegen: Waar zou Charles het toch over hebben?
Beste Charles. Het is voor jou, die met het hoofd elders zit dan de meeste andere aardbewoners, misschien niet eenvoudig te onderkennen, maar vanuit het oogpunt van Washington is Irak meer dan "gelukt". De olieconcessies zijn binnen, er zijn absurde winsten gemaakt voor de toko’s van Cheney c.s., de oorlog is gefinancierd met belastinggeld van sukkels die toch het nut van stemmen niet meer inzien, Irak is een puinhoop zodat de VS er eeuwig het excuus heeft te kunnen blijven, en de VS bouwt dan ook gestaag aan permanente bases om van daaruit, o.a., Iran te kunnen bestoken met weet ik wat. Olie is een hoop mensenlevens waard, Charles. Het jouwe dan weer niet, want jij bent veel te nuttig als useful idiot en apologeet van deze illegale moordzuchtige agressie.
Dit is de centrale vraag in het verhitte debat: Is de wereld onveiliger geworden door George Bush?
Is dat de centrale vraag in het verhitte debat? Mogen wij dat zelf bepalen? De centrale vraag voor veel Irakezen is of ze de dag van morgen zullen halen. En dat is ook de centrale vraag voor de meeste Iraniërs. Die zouden binnenkort, na de volgende false-flag operatie, wel eens een atoombom op hun hoofd kunnen krijgen. Weet u wat, Charles Groenhuijsen, als u zo enthousiast bent over de "preventieve" oorlog van de Bush-Cheney junta, dan stel ik voor dat uzelf preventief wordt geruimd. Voordat uw zieke geest wederom propaganda de wereld in spuit die ditmaal bijdraagt aan wederom honderdduizenden dode en verminkte islamietiese Untermenschen, al zijn het dan straks Perzen en geen Arabieren.
U hoeft vast niet lang na te denken over het antwoord op die vraag. Toch? Die malle Bush heeft de wereld onveiliger gemaakt, véél onveiliger zelfs.
Charles Groenhuijsen toch. Heb je mij zojuist een retorische vraag gesteld? Hoe elegant. Ik zal u wat vertellen. Een crimineel als Bush met z’n geniepige hoofd maakt de wereld niet onveiliger. Want in een wereld met een kritische pers weet de hele wereld al heel snel hoe gek het eigenlijk is om oorlog te voeren en mensen kapot te maken. En dan hebben dit soort oorlogsmisdadigers geen schijn van kans. Dus niet Bush, beste Charles, maar jij, Charles Groenhuijsen de pseudojournalist, met al je collega randdebielen en "preventieve" oorlogsapologeten, bent degene die de wereld onveiliger heeft gemaakt. Is het nog niet te laat? Kan er nog gepreventeerd worden? Met of zonder shock en awe? Een clusterbommetje, een fosforbommetje, of een atoombommetje? Je bent een gevaarlijke pseudojournalist, Charles. Mede dankzij jou kunnen politici dood en verderf zaaien. Moet je dan ook niet naar eigen maatstaven preventief worden geruimd? Een fosforbommetje, zoals de Amerikaanse padvinders deze gebruikten in Falluja, leidt tot onbeschrijflijke pijn, het hele lichaam wordt totaal verbrand, maar met een beetje mazzel treedt de dood snel in. Is dat een optie?
Vergeet even links en rechts
Als u niet over die vraag wilt nadenken, moet u nu stoppen met lezen. Maar als u met mij wilt meedenken over een veilige toekomst voor onze kinderen en kleinkinderen, moet u deze column wél uitlezen.
Ik moet niks, het is een vrij land. Niet lang meer natuurlijk, zolang tuig als jij in toenemende mate overal ter wereld aan de touwtjes trekt, de ether vergiftigt en onze burgerrechten langzaam maar zeker uitholt en uiteindelijk onvermijdelijk afschaft. Wat betreft onze kinderen en kleinkinderen, het is interessant dat u het noemt. Wat zitten wij hier immers met het luxeprobleem ons zorgen te moeten maken over onze kinderen en kleinkinderen! Veel Irakezen, en overigens ook veel Libanezen en Afghanen, zijn hun kinderen en kleinkinderen kwijt. Die zorgen hebben de Amerikanen en hun vrienden edelmoedig van ze afgenomen. Innovatieve oorlogvoering, uw achterban wordt tevredener naarmate u er meer van uitroeit. Het is wel asociaal dat dat Afghaanse en Iraakse tuig blijft mekkeren terwijl ze toch minder zorgen over de toekomst hebben dan wij. Zij weten dat ze in de stront leven, terwijl wij niet weten of we in 2020 onze kleinkinderen nog wel met de SUV naar school kunnen brengen, of wellicht met zo’n afschuwelijke bakfiets! Het ondankbare, door ons nog wel bevrijde tuig heeft het maar makkelijk, met hun luizenleventje, zo zonder onzekerheden.
Mag ik u een paar feiten voorleggen die laten zien dat het "nee"-antwoord op die vraag over Bush en veiligheid iets te makkelijk is.
Dat mag, maar het is dodelijk, want de "feiten" die je voor zult leggen zullen op pijnlijke wijze aantonen wat voor een pathetische jokkebrok je bent.
Ik vermeld steeds de bron zodat u met ‘n eenvoudige muisklik kunt zien waar mijn informatie vandaan komt. Dat doe ik voor de trouwe mailschrijvers die hun boze oordeel over de columns doorgaans al klaar hebben als ze zien dat ik er de ‘rechtse’ (bah!) schrijver van ben.
Uw trouwe briefschrijvers zijn uw beste vrienden. Een goede vriend vertelt het wanneer men op het verkeerde pad is. En het zit zo, vriend, u bent een cynische leugenaar. Alleen niet zo’n beste.
Daar gaan we:
-De oorlog in Irak heeft de terroristen in de kaart gespeeld. Tsja, maar waarom daalt het aantal terroristische aanslagen dan? Er is opeens veel mínder, niet méér terrorisme. Hoopvol dus.
Als je de oorlog in Irak zelf even door de vingers ziet, die toch één grote terroristische aanslag is, dan klopt het helemaal. En ik denk dat we je dat maar moeten vergeven, want als een echte journalist ben je een man van de grote verbanden, en laat je de details buiten beschouwing. Laten we ook maar negeren dat de volgende terroristische aanslag al weer in de maak is, namelijk een aanval op Iran, dat natuurlijk ook een olierijke staat is. Maar het gaat natuurlijk niet om de olie, dat zou niet genuanceerd zijn, en mensen als Bush, Cheney, Libby, Wolfowitz, Rumsfeld, Rice, Blair, etc. zijn toch het toonbeeld van nuance. Ook wordt er helemaal niet geprofiteerd van de olieconcessie. Ben je mal! De triljardenwinsten zullen als smartegeld door de maatschappijen vrijwillig aan het Irakese volk worden overgemaakt. Mark my words!
-De Irakoorlog heeft de terrorisme in de Islamitische wereld aangewakkerd. Ja, Amerika heeft er een belabberd imago maar bommengooiers hebben steeds minder aanhang, vooral in de landen waar ze nieuwe terreurstrijders werven. Volgens Newsweek verloren radicale leiders een groot deel van hun aanhang.
Bommengooiers hebben steeds minder aanhang, maar dat weerhoudt de grootste bommengooiers van allemaal er niet van om vrolijk door te gaan op het ingeslagen pad. Natuurlijk met dank aan hielenlikkend tuig als jij Charles. Ik heb ook tranen met tuiten gehuild om het "belabberde imago" van Amerika, net als jij, en ik ben er weer langzamerhand overheen aan het komen. Zo onterecht! Maar inderdaad, de radicale leiders verloren een groot deel van hun aanhang. Zo zocht Rumsfeld een ander baantje, Bush krijgt geen volgende termijn en met de neoconservatieven kun je ook niet zo makkelijk meer goede sier maken. En steeds meer Amerikanen hebben in de gaten dat hun radicale leiders hen hebben misleid en, ach, slechts enkele duizenden malen voorgelogen. Dus, al doet het me pijn in het hart het te erkennen, Newsweek heeft helemaal gelijk. U moet trouwens wel even het juiste lidwoord bij het woord terrorisme in het woordenboek opzoeken. Ik weet het, ik maak die fout ook duizend keer per dag, maar ik krijg dan weer minder betaald.
-George Bush veranderde Irak in een bloedbad. Er is na veel ellende serieuze vooruitgang. Lees maar in progressieve, overwegend anti-Bush kranten als de Washington Post, New York Times en Guardian. Ook het Democratisch gezinde Brookings Institute is (voorzichtig) optimistisch.
Een echte, progressieve, optimist ziet bloedbaden gauw door de vingers als er na jaren van ellende "serieuze vooruitgang" is. Dat is, werkelijk waar, fantastisch. Dan moeten we de vraag stellen, zou het preventief ruimen van Charles Groenhuijsen ook "serieuze vooruitgang" hebben kunnen opleveren? Zoals het voortaan ontbreken van jouw lege hoofd in de pseudo-journalistieke arena? Ik zou dat wel serieuze vooruitgang willen noemen! Kijk Charles, types als jij faciliteren de door politici beraamde moord en doodslag om de olie voor hun meesters, de oliebusiness te kunnen beheren. Je bent dus een gevaarlijk menneke, Charles Groenhuijsen. Ik denk dat ook premier Balkenende wel een aardige excuus had kunnen bedenken voor het preventief ruimen van Charles Groenhuijsen. Na grofweg een miljoen Irakezen sinds 2003 is dat toch een kleine moeite.
-Irakezen willen dat de Amerikanen zo snel mogelijk vertrekken. Er zijn veel Irakezen die er zo over denken. Maar er zijn ook veel inwoners van Irak die juist hopen dat het plan van John McCain wordt uitgevoerd ("Maak het karwei af").
Hear hear! De Irakezen verschillen van mening, en debatteren er lustig op los! Charles Groenhuijsen weet dat natuurlijk zeer goed, want als onafhankelijke journalist was hij, niet "embedded" natuurlijk, jaren in Irak om de mening van het blijde, bevrijde volk dagelijks te peilen. Hiervoor hoefde hij niet zijn toevlucht te zoeken tot de door het Amerikaanse leger of het Witte Huis uitgegeven, wie weet volkomen uit de duim gezogen want wie checkt het, persberichten.
Washington steunde dictators. Schande!
Toen ik jong was (ik ben 54) waren linkse partijen steevast voor de ‘bevrijding’ van onderdrukte volkeren. Denk aan Vietnam en Cambodja en de talloze slachtoffers van de martelende generaalsregimes in Latijns-Amerika. De VS stond toen vaak aan de verkeerde kant. Washington steunde dictators. Schande!
Wat een tuig was dat toch, die snode, linkse partijen. En dan die vondst om het woord "bevrijding" tussen aanhalingstekens te plaatsen! En dan dat Washington, dat het al die dictators steunde! Dat doen ze niet meer natuurlijk, daar zijn ze mee opgehouden in, euh, in.. euh, nou, kom op, zeg het nou, .. ja, nee, ik kan er even niet opkomen, in.. euh, o ja! 2078! Charles, voor ik het vergeet, u krijgt de groeten van Pervez Musharraf, dictator van Pakistan.
Gelukkig is dat lang geleden. Onder president Clinton (links, Democraat) en nu ook onder president Bush (rechts, Republikein) is verspreiding van democratie een hoeksteen van het Amerikaanse beleid. Lees maar na in de beleidsstukken van beide presidenten. Hun plannen verschillen niet veel!
Absoluut, 2078 is lang geleden, en wat heerlijk dat u hem noemt, president Clinton! De linkse rakker, president Clinton, altijd bezig met het verspreiden van democratie, schaven en polijsten aan die hoeksteen van het beleid, poetsen, schaven, en weer polijsten, beetje waxen, beetje invetten, wat moet je zonder hoeksteen! Charles, nog de groeten van het Palestijnse volk en vergeet u vooral Hugo Chávez niet, die heeft u hoog in het vaandel staan, u en uw democratisch gezinde vriend Bush natuurlijk. Hij heeft helaas geen tijd gehad om de beleidsstukken van de beide presidenten door te nemen, want hij was bezig met door de CIA gesteunde coupplegers van het democratisch gekozen lijf te houden, maar zo gauw hij ze gelezen heeft zal hij nog even doorgeven hoe geweldig hij ze vindt. De Libanezen doen ook de groeten, die zijn het helemaal eens met mevrouw Rice dat het gooien van clusterbommen eigenlijk net zo goed de "geboorteweeën van een nieuw, democratisch Midden-Oosten" kunnen worden genoemd.
Irak heeft al verkiezingen gehad voor een nieuwe regering en grondwet. In het najaar gaan de Irakezen - ongeveer gelijktijdig met de Amerikanen - weer naar de stembus . Hoe vaak waren er onder Saddam Hussein eerlijke verkiezingen? Het aantal doden daalt er bovendien. Het gewone leven komt op gang ("Baghdad comes alive").
Baghdad comes alive? Charles Groenhuijsen, u verwent ons wel met deze korte maar elementaire les in de Engelse spraakkunst. Ik ben er net als u van overtuigd dat de Irakezen zullen worden overmand door de emotie van het saamhorig, welhaast gelijktijdig, gezamenlijk met de Amerikanen naar de stembus te gaan - het feest der democratie. Wacht u even, ik schiet nu al vol.
Bush-haters wekken vaak de indruk stiekem te hopen op een mislukking in Irak. Jammer. Ik hoop hartstochtelijk op succes.
Even kijken of ik dit begrijp. Bush-haters … wa ben da? Zijn dat mensen die van dat lastige commentaar hebben op het gedrag van het leidende terroristische imperium op onze krankzinnige planeet? Dan snap ik het. Wat ik niet snap is hoe mensen nu kunnen hopen op iets waarvan al duidelijk is dat het er is. Goed, een mislukking is relatief, het is een groot succes voor de business en wat minder fraai voor, hoe heet dat ding, o ja! de menselijkheid, buitengewoon relatief, maar "hoop" is rijkelijk laat, Charles Groenhuijsen. Toen Charles Groenhuijsen eens een klein jongetje was, toen kreeg hij een doosje Lego, en, verdomd als het niet waar is, hij pakte het uit, en hij keek ernaar, en hij zei: ik hoop dat het een doosje Playmobil is. Toen zagen Charles ouders wel dat er iets niet helemaal in de haak was. Ze hadden hem reeds toen preventief willen ruimen (it runs in the family), maar aldus sprak Charles’ wijze vader: ach moeders, hij kan altijd nog journalist worden!
Dan krijgen 25 miljoen Irakezen de rust en vrede die ze verdienen. Ze kijken vast met spanning uit naar de uitslag van de verkiezingsrace tussen John McCain en Barack Obama.
Vanzelfsprekend. Die zitten dag en nacht met een zak chips voor de tv. De schotelantennes, om de Amerikaanse tv te kunnen volgen, zijn niet aan te slepen. En gewed dat er wordt! En de bedrijvigheid, de debatten, het levendige intellectuele discours aangaande de voors en tegens van beide kandidaten! Ik zou haast zeggen, het feest van de democratie in de VS wekt geheel zelfstandig de levenslust der van spanning vervulde Irakezen weer op!
(c) NU.nl/Charles Groenhuijsen
Copyright, toe maar! Chic! Ik hoop maar dat niemand de vruchten van je geestesarbeid plagieert. Ik zal de eerste zijn om er schande van te spreken.
Liefdevolle groeten van een bewonderaar,
Herman.