yelamdenu

Het is niet schokkender dat 11-9 een inside job was (hetgeen nogal duidelijk is) dan wat we de afgelopen decennia gewend zijn van onze vrienden in de VS. In eigen land nog een beetje de democraat uithangen, maar ondertussen dood en verderf zaaien elders (Vietnam, Cambodja, Nicaragua, Chili, Panama, Indonesie, Irak, etc., al dan niet via proxies en al dan niet in het geheim), dat waren we gewend.

Het enige verschil is dat er nu op nine eleven op een wel wat erg theatrale manier mensen in eigen land zijn afgemaakt. Maar ook het afmaken van de eigen mensen is niet nieuw in de VS. In de jaren 1960 zijn nog mensen gedood door de ordepolitie; een president is neergemaaid, en ook de levens van eigen soldaten worden routinematig verwoest door verarmd uranium munitie. Mensen op aanzienlijke schaal de doodstraf geven, daar voelt men zich ook prima bij, en als er wat geks gebeurt zoals in New Orleans laat men de mensen die tot het useless scum gerekend worden vrolijk wegrotten.

Ondertussen stemt meer dan de helft van de Amerikanen allang niet meer. Die hebben niet meer de illusie dat er nog wat te kiezen valt. Gelukkig zijn wij daar dan nog, Verlichte Europeanen, om ze te vertellen dat dat toch echt niet goed is, dat er toch echt verschil is tussen de Democraten en de Republikeinen. Als ze dan toch op iemand als Ralph Nader stemmen geven we ze de schuld van de nederlaag van Gore of Kerry, in plaats van toe te geven dat de huidige president de verkiezingen heeft gemanipuleerd (Florida, 2000 staat vast; en Ohio, 2004 is zeer verdacht).

Daarnaast vergiftigen de criminelen in eigen land, het is maar een zijspoor, al decennia lang miljoenen Amerikanen (en anderen) bewust met aspartaam, een puur kankerverwekkende zoetstof. Donald Rumsfeld had het voor het zeggen bij Searle toen, toevallig net bij het aantreden van Reagan, aspartaam werd goedgekeurd.

Donald Rumsfeld? Waar heb ik die naam eerder gehoord?

Met andere woorden, de criminelen die het voor het zeggen hebben, hebben het al een tijdje voor het zeggen; het wachten is alleen op het moment dat men het niet meer neemt.

Sommige mensen, geconfronteerd met dit soort inzichten, kiezen echter niet uit de Blue Pill of de Red Pill, ze slaan de pillen kwaad uit je handen. Hun wereldbeeld is nog gebaseerd op het Jeugdjournaal, en aangezien alle andere wereldbeelden dan die van het Jeugdjournaal wat minder comfortabel zijn moeten we er alles aan doen om die de kop in te drukken.

U kunt dus veel beter de rust in ere herstellen en de onrust wegnemen, door een andere waarheid te vertellen. Amerika werd het onschuldig slachtoffer van laffe aanslagen op eigen bodem en trok er vervolgens op uit om juist in het hol van de leeuw de democratie te vestigen, voor de bescherming van vrijheid en beschaving op onze planeet. Met gevaar voor eigen leven, zichzelf geheel wegcijferend, en geheel onbaatzuchtig, is Amerika nog steeds het gloedval baken van Vrijheid, Mensenrechten en Democratie.

Is dit stukje tekst nu een voorbeeld van anti-Amerikanisme? Welnee. Zoals Noam Chomsky zei in een interview in juni 2008:

I do not respond to the charge that I describe the U.S. as an "evil empire" because the charge is an infantile fabrication by desperate apologists for state power. In fact, I repeatedly stress that the U.S. is very much like other systems of power. True, that stance that is intolerable to nationalists, who insist on U.S. "exceptionalism" – as do the political leadership and the intellectual classes in other powerful states, past and present, quite commonly. As for genuine "selfless and altruistic" intervention, it is very hard to find examples in the historical record, as scholarship has reviewed, though of course virtually every intervention is depicted in such terms by the perpetrators, even the worst monsters. The picture is more ambiguous with regard to aid, but not all that different, when we look closely, again close to a historical universal, as I have discussed.