Hoe de nep-verzetskrant Trouw Hugo Chávez uit de annalen verwijdert
De Trouw-redactie is ontzettend blij voor de door de FARC vrijgelaten gijzelaars. Trouw prijst Uribe en de Fransen, die dit toch maar netjes voor elkaar gekregen hebben.
Want stel je voor zeg, dat Hugo Chávez, die hier toch zeer nauw bij betrokken was, krediet krijgt voor deze ontwikkeling. Dat mag absoluut niet gebeuren! Die is niet US-approved.
Verwerpelijke geschiedvervalsing door deze vertegenwoordiger van het establishment, de redactie van wat ooit een verzetskrant schijnt te zijn geweest. Tegenwoordig is Trouw een schande voor haar verzetsverleden, in het kritiekloos aanvaarden van de globalistische consensus. Aangezien iemand als Hugo Chávez zich verzet tegen globale Amerikaanse, d.w.z. neoliberale economische overheersing, waarvan bekend is dat de armsten er armer van worden en de rijken rijker, en dat alleen met oorlog, moord en marteling, afpersing en onderdrukking, bedrog en mythevorming kan overleven, mag hij onder geen beding enig krediet ontvangen.
Trouw-redactie, uw journalistieke onafhankelijkheid is een aanfluiting. Mag ik u erop wijzen dat zonder Hugo Chávez’ bemiddeling wellicht helemaal niets van de vrijlatingen zou zijn gekomen? Maar stel je voor, een socialist die iets goeds tweegbrengt? Dat mogen we niet laten gebeuren. Dat wordt netjes uit de annalen verwijderd.
Zie ook: Letter to President Álvaro Uribe door Human Rights Watch.
En zie Johnito Magazine’s beoordeling van deze kwestie.
(update) En zie nogmaals Stan over de zaak.
Volledig met je eens. De hele mediashow rond Bétancourt verloopt overduidelijk volgens een uitgekiend scenario om de belangen te dienen van elk van de players (de VS, Uribe, Frankrijk) “behind the successfull release” van de politica in kwestie, die, terloops gezegd, behoort tot de elite in Colombia. De onderhandelingen gevoerd door Chavez mochten gewoon niet lukken. Daar heeft Uribe, hierin tevolle gesteund door Washington, absoluut een stokje willen voorsteken, en het is hen nog gelukt ook. Het zou immers het prestige van Chavez een boost gegeven hebben terwijl Uribe’s imago in eigen land nog verder zou verslechten waardoor hij een mogelijke derde ambtstermijn met zekerheid zou mogen vergeten. Vreemd dat de internationale pers geen woord kritiek heeft op de pogingen van Uribe om een derde keer tot president gekozen te worden, terwijl met Chavez onmiddellijk het etiket opkleeft van dictator en een “duidelijk gevaar voor de democratie in VZLA”. Vreemd ook dat niemand verwijst naar Frankrijk waar er op het aantal keren dat men president kan worden ook geen limiet staat. We weten echter dat “double standards” gelden enerzijds de US en Europa, en anderzijds voor Chavez of elk ander regime dat niet danst naar de pijpen van “het Westen”. Elke wakkere “media watcher” had reeds bij het bezoek van Sarkozy aan Bush enkele weken geleden, door dat er iets op til was.
Comment by beln33 — July 5, 2008 @ 8:40 am