Een adder onder het virtuele gras: Jules Maaten zet zich in voor het vrije internet - of toch niet?
VVD’er wil sancties op internetcensuur
VVD-Europarlementslid Jules Maaten heeft donderdag een wetsvoorstel gepresenteerd met sancties voor internetbedrijven die meewerken aan censuur.
Dat is fantastisch, we hadden al de nodige zorgen over de burgerlijke vrijheden nu de een na de andere vrijheidsbeperkende wet en maatregel ons door de strot wordt geduwd, en nu wetten dan maar verruimd worden als de bestaande wetten onze eigen Onvoorstelbaar Gevaarlijke Terroristen (de Hofstadgroep) niet achter de tralies weten te krijgen.
Dus dat is voorwaar een goede zaak. Gaan nu ook die onnozele bewaarplichten van de baan - die bedoeld zijn om onze internetproviders, i.e. hun klanten, mee te laten betalen aan Echelon?
„De vrijheid van meningsuiting en mensenrechten moet ook online worden beschermd”, zegt Maaten. Hij doelt vooral op de situatie in landen als China, Cuba, Myanmar en Iran. Regimes in die landen blokkeren onwelgevallige sites.
Oh. Dat klinkt weer heel anders. China, Cuba, Birma en Iran? De vijand! Er mogen dus geen zaken worden gedaan met de vijand!
Zeg dat dan. De vijand is immers ontzettend goed in censuur! “Wij” niet natuurlijk, daar doen wij niet aan.
… toch?
Only a day after US Deputy Defense Secretary Paul Wolfowitz claimed that the Arabic Al-Jazeera television channel was “inciting violence” and “endangering the lives of American troops” in Iraq, the station’s Baghdad bureau chief has written a scathing reply to the American administration, complaining that in the past month the station’s offices and staff in Iraq “have been subject to strafing by gunfire, death threats, confiscation of news material, and multiple detentions and arrests, all carried out by US soldiers…”
The unprecedented dispute between an Anglo-American occupation authority supposedly dedicated to “democracy” in Iraq and an Arab station once praised by Washington for its services to free speech in the Arab world comes at a time when the US administration appears to be laying the ground work to close down Al-Jazeera’s operations in Iraq –along with those of the Arabia channel –for alleged “incitement to violence”.
Ik herinner me nog als de dag van gisteren hoe verontwaardigd Jules Maaten hierover was, hoe hij zich vastketende aan het kantoor van Al-Jazeera in Bagdad om de stem van het vrije woord toch vooral niet te laten verstommen. Petje af, Jules.
Hier leest u nog een mooi voorbeeld van censuur door de VS in Irak, jegens een Amerikaanse journalist. Slechts één van de vele voorbeelden natuurlijk.
IRAQ: Journalist Charges Censorship by U.S. Military in Fallujah
- By Dahr Jamail
Credit: Zoriah Miller
SAN FRANCISCO, Jul 3 (IPS) - U.S. journalist Zoriah Miller says he was censored by the U.S. military in the Iraqi city of Fallujah after photographing Marines who died in a suicide bombing.
On Jun. 26, a suicide bomber attacked a city council meeting in Fallujah, 69 kms west of Baghdad, between local tribal sheikhs and military officials. (…)
Miller was embedded with Marines on a patrol one block from the attack when it occurred. (…)
“I went in and there were over 20 people’s remains all over the place,” Miller continued, “Of the Marines I jogged in with, someone started to vomit. Others were standing around, not knowing what to do. It was completely surreal.”
“At that moment I realised this was far beyond anything I’d experienced, and I realised I wanted to focus and make sure I could capture what it felt like, and the visual horror,” Miller explained.
“I thought, ‘Nobody in the U.S. has any idea what it means when they hear that 20 people died in a suicide bombing.’ I want people to be able to associate those numbers with the scene and the actual loss of human life. And to show why soldiers are suffering from PTSD [post-traumatic stress disorder],” Miller told IPS. (…)
In an Iraqi Police station in Karmah, the Naval Criminal Investigative Service (NCIS) was brought in to investigate the bombing. Millers’ photos were the only ones of the scene, so the NCIS team asked for them.
“I made them copies, but then one of the Marines came in and told me to delete my memory card after I give them the photos, and I refused,” Miller told IPS, “I told the NCIS that if they forced me to delete them, I would stop sharing them. So they stopped pressing that issue.”
Miller said that he was following the rules for embedded journalists. (…)
Miller explained to IPS that he meticulously showed his photos to the Marines he was with to make sure he was not going to show any photos that would upset the family members of the deceased Marines. “They were all okay with them, so then about 96 hours after the bombing I published the photos on my blog.” (…)
“Tuesday [Jul. 1] I awoke to a call in their combat operations centre, and the person on the phone told me they were a PAO (Public Affairs Officer) at Camp Fallujah, and he wanted me to take my blog down right away,” Miller told IPS. “I asked them why, and was told then called back after five minutes by a higher ranking PAO who claimed I had broken my contract by showing photos of dead Americans with U.S. uniforms and boots.”
Miller said the PAO claimed he was not allowed, by the embed contract, to show dead or wounded U.S. citizens or soldiers in the field. “I never signed any contract for that,” Miller said. (…)
“The bottom line is that the thing they cited as the reason for my dismissal was ‘information the enemy could use against you’. They realised, probably from keeping track of my blog, that I was not showing identifiable features of a soldier…and they couldn’t find a reason to kick me out. Because it was a high ranking person who got killed, they were all fired up.”
Miller concluded, “Up to that point they said it was because I showed pictures of bodies with pieces of uniform and boots. The letter, though, doesn’t mention that at all. I checked the document I had about ground rules for media embeds, and I followed them.” (…)
Maaten en buitenlandse collega’s van andere partijen willen dat EU-landen sancties instellen aan bedrijven zoals Google en Yahoo als die hieraan meewerken. „Dan moet je denken aan boetes”, zei Maaten.
Laten we ook niet holier-than-thou zijn en laten we deemoedig eer bewijzen aan wat op zichzelf een nobel streven is. Zaken doen met overheden die er plezier in scheppen om mensen monddood te maken kan niet worden verantwoord, dan met de misleidende non-redenering “als wij het niet doen, dan doet iemand anders het wel”.
Maar laten we eens twee landen bekijken die werden genoemd. Uit mijn hoofd weet ik al dat zowel Iran en Cuba aan (o.a.) een technologische boycot onderhevig zijn. Dat wil zeggen dat zelfs een dvd’tje met software afkomstig van Sun Microsystems of Red Hat, of een cd’tje met de laatste Fedora linuxdistributie, niet naar Iran mogen worden verzonden. Ook tegen Cuba bestaat al een decennialange boycot. Het is behoorlijk onwaarschijnlijk dat Google en Yahoo nu plotseling grote zaken gaan doen in die landen. Er zit dus een grote dikke adder onder het zompige europarlementaire gras.
De regeling moet ook dissidenten beschermen. De VVD’er denkt aan een geval van het Amerikaanse zoekbedrijf Yahoo. Dat had vorig jaar persoonlijke informatie over dissident Shi Tao aan de Chinese overheid gegeven. De man verdween voor tien jaar achter de tralies.
Groot in zijn geestelijke verwarring is hij die het opneemt voor één Chinees, en het tegelijkertijd voor elkaar krijgt om zich niet in het minst druk te maken om het lot van honderdduizenden levens die de afgelopen paar jaar kapot zijn gemaakt - met de instemming en goedkeuring van Maaten en de VVD - hetzij door de Amerikanen zelf, hetzij door hun handlangers in het VK of Israël, in Afghanistan, Irak, Libanon, de Palestijnse gebieden, Syrië (ook al weer bijna vergeten natuurlijk) en de facto nu al (clandestiene operaties) in Iran. Het is knap, geef ik direct toe, de geestelijke verwarring van deze toch niet geheel zwakzinnige VVD Europarlementariër, maar het biedt tegelijkertijd wel weer een verklaring voor de algehele afkeer van de Europese Unie onder het stemvee.
Maaten volgt met zijn plan het Amerikaanse Global Online Freedom Act (GOFA). De VVD’er heeft dinsdag in Washington afgesproken met de Amerikanen samen te werken. Doel is dat censuurlanden de Europese of Amerikaanse bedrijven niet tegen elkaar kunnen uitspelen.
Censuurlanden, je kon erop wachten, er is alweer een speciaal zelfstandig naamwoord voor bijeen gegraaid! Briljant hoor.
In Censuurland de VS, waar veel van de bewuste bedrijven vandaan komen, zijn die bedrijven gewoon op klaarlichte dag te verhandelen op de New York Stock Exchange en de zogeheten Nasdaq. Gooi ze d’r gewoon af, Jules, als ze zich bezig houden met censuur! You can do it!
Overigens is het gevaar, meer dan censuur, het exploderende bigbrotherism waar deze databedrijven overheden bij zouden kunnen assisteren - en assisteren doen ze. Het gevaar voor de privacy is groter dan het gevaar voor censuur, want de kwaliteit van de huidige massamedia is zo subliem - die censureren zichzelf, en goed ook (leuke vraag aan Jules: mag dat?). Het zij Maaten bekend dat een van de eerste moderne data-reuzen en multinationals, International Business Machines (IBM, ja het bestaat nog steeds, in tegenstelling tot de NSDAP), een grote rol heeft gespeeld bij de genocide op joden, zigeuners, communisten, gehandicapten, dissidenten, homoseksuelen, enz., door de Nazi’s in de Tweede Wereldoorlog, door het verschaffen van een voor die tijd state of the art, hi-tech data solution, zoals het nu wel geheten zou hebben. De burger heeft meer te vrezen van de corporate surveillancestaat, Jules. Dat moet jij weten als “liberaal”. (Zou Jules Maaten wel een liberaal zijn, of is hij dat meer in de Orwelliaanse zin van het woord?)
Concreet stelt Maaten voor dat internetbedrijven verplicht servers in westerse landen moeten plaatsen, om censuur te voorkomen. Bovendien zou de wereldhandelsorganisatie WTO de landen moeten kunnen aanpakken als ze internetcensuur plegen.
De Wereldhandelsorganisatie? De Wereldhandelsorganisatie? Het wordt al gekker! Welke formele jurisdictie heeft deze organisatie als globale anti-censuur-politieagent? Geen enkele. De globalist Jules Maaten ziet het wel zitten dat een schimmig, ondemocratisch orgaan van het globalisme als de WTO dergelijke taken zou krijgen toebedeeld. Gelooft u mij nou maar, en wacht u anders maar tot het echt werkelijkheid wordt, het fascisme is altijd just around the corner als mensen in de naam van “handel” bepaalde mensenrechten gaan “beschermen”.
Maar het schokkendste van dit voorstel is, en dat is toch werkelijk een move waar geen enkele koloniaal zich voor zou hoeven schamen, “dat internetbedrijven verplicht servers in westerse landen moeten plaatsen, om censuur te voorkomen”. Niet alleen verraad dit de totale onnozelheid van dit soort technocraten aangaande het idee “internet”, het is ook volkomen koloniaal - westerse landen??
Can I have what you’re smoking, Jules? Ik ben er heilig van overtuigd dat de Iraniërs die straks mogelijk bommen op hun hoofd krijgen een diep gelukzalig gevoel zullen hebben als de servertjes van hun afdeling des internets straks in de VS, het Verenigd Koninkrijk of Nederland staan. Ik zou ook een zucht van verlichting slaken - stel je voor dat het internet een vrije, internationale, onafhankelijke aangelegenheid zou worden, dat gaat toch veel te ver. Ik ben blij dat een instituut (zie onder) in zich het immer om het welzijn van de mensheid bekommerende Washington zich gaat ontfermen over de vrijheid van dit globale netwerk. Misschien is dit een goed moment om een goede fles wijn open te trekken.
Immers, het (officieel althans) doodgewaande idee van de White Man’s Burden (Jij niet-westerling server ons geven! Jij niet kunnen goed met servertje omgaan! Jij misschien niet juist behandelen, wij westen wel kunnen!) is nog springlevend. En als de doden opstaan dan moet dat worden gevierd.
(Euh, blijf jij nog even liggen, Adolf.)
De VVD’er bepleit verder dat de Europese Commissie 20 miljoen euro vrijmaakt voor anticensuursoftware. Een nieuw Global Online Freedom Office zou toezicht moeten houden op een volledig vrij internet voor elke wereldburger.
Anticensuursoftware? Twintig miljoen? Dat is in een half jaar op aan een handjevol ICT-consultants. Wat stelt hij zich bij deze software voor? Een firewall-buster die alle domeinen die China, Cuba of Iran probeert te bannen als bij toverslag op een mirror op de Bahama’s weer tot leven wekt? Voor de geheimen van de anti-censuursoftware kunt u hier kijken op Slashdot.org, en dan leest u meteen dat het allemaal niet zo heel magisch is. “Anticensuursoftware” is ook niet zo goed in staat om te voorkomen dat een politiestaat bloggers van hun bed licht en in de martelkamers laat verdwijnen. Misschien kan Maaten ons, zijn Hollandse achterban, vertellen wat hij aangaande dat probleem heeft besproken met de nobelen in Washington, die per ongeluk af en toe ook hier en daar, nou ja eigenlijk wereldwijd, mensen in martelkamers laten stoppen - hun schone handen, gevuld met dollars, besteden dat uit natuurlijk, maar toch. Go for it, Jules.
En dan de massieve, hallucinerende grap van een Global Online Freedom Office - ik heb Orwells 1984 er nog eens op nageslagen, maar dat eerbiedwaardige Office moeten ze helemaal zelf verzonnen hebben. Respect!
Het kwam mij voor dat de beste waarborg voor een vrij internet zou zijn dat men zich er in het geheel niet mee bemoeit - los van de gebruikelijke regels die de consument en het milieu e.d. moeten beschermen tegen de uitwassen der e-waste, monopolisatie van de markt, en helpdeskterreur - maar misschien gaat dat toch te ver, zo blijkt. Met een beetje geluk wordt deze “Global Online Freedom Office” net als al die andere global instellingen (WTO, Wereldbank, IMF, etc.) een volkomen ondemocratisch en schimmig instituut dat zich, net als deze drie clubs, bezig houdt met het vernietigen van wat het pretendeert te beschermen.
Het Europese wetsvoorstel krijgt steun van mensenrechtenorganisaties Reporters Without Borders en Freedom House.
Reporters without Borders - het klinkt als een persiflage op Artsen zonder Grenzen maar de club schijnt echt te bestaan. Wie weet doen ze fantastisch werk. Er is echter reden voor scepsis:
“Reporters without Borders” … is reputed to have strong links with Western intelligence agencies and has focussed its energies on countries such as Cuba and Venezuela. Cuba has accused Robert Meynard, the head of the group, of having CIA links. Meynard has urged the “world’s big democracies to find the courage” to boycott the Olympics.
Daar moeten we nog eens naar kijken. Freedom House, ook al zo’n fantastische naam, ontvangt zo’n 80% van zijn budget van de Amerikaanse overheid [pdf]. Dan spreken wij meestal de gevleugelde woorden: Ik weet alweer genoeg. Wellicht ten overvloede nog even Chomsky en Herman over deze club:
Freedom House, which dates back to the early 1940s, has had interlocks with AIM, the World Anticommunist League, Resistance International, and U.S. government bodies such as Radio Free Europe and the CIA, and has long served as a virtual propaganda arm of the government and international right wing. It sent election monitors to the Rhodesian elections staged by Ian Smith in 1979 and found them “fair,” whereas the 1980 elections won by Mugabe under British supervision it found dubious. Its election monitors also found the Salvadoran elections of 1982 admirable. It has expended substantial resources in criticizing the media for insufficient sympathy with U.S. foreign-policy ventures and excessively harsh criticism of U.S. client states. Its most notable publication of this genre was Peter Braestrup’s Big Story, which contended that the media’s negative portrayal of the Tet offensive helped lose the war. The work is a travesty of scholarship, but more interesting is its premise: that the mass media not only should support any national venture abroad, but should do so with enthusiasm, such enterprises being by definition noble. In 1982, when the Reagan administration was having trouble containing media reporting of the systematic killing of civilians by the Salvadoran army, Freedom House came through with a denunciation of the “imbalance” in media reporting from El Salvador.
Scepsis is niet eens meer nodig. Maar treurt niet: het zal nog wel gekker worden.
