Ook al zo’n taboe dat in de ideologische, neoliberale media-outlets niet kritisch schijnt te mogen worden vermeld
Een van die columnisten over wie je je wel eens afvraagt of een versoepeling van het ontslagrecht toch niet een enkel positief gevolg zou kunnen hebben, schreef een tamelijk nietszeggend stukje over inflatie. Het is me wat, die inflatie.
… In de supermarkt aangekomen zag ik dat de koffie duurder was geworden. Het trof me vooral dat het mij trof. Van de meeste producten weet ik helemaal niet hoeveel ze moeten kosten. …
(…) Mijn lichaam trilde even van geldontwaarding en inflatie, mijn ogen stroomden vol met oplopende olieprijzen en gevolgen van de Amerikaanse kredietcrisis. Even was ik een homo economicus. Je hele leven lang werden dingen almaar duurder, veelal ongemerkt. …
Ik heb voor de goede man maar een reactie nedergetypt. Ik ben toch immers de kwaadste niet. Die luidde ongeveer als volgt.
Inflatie komt doordat er geen democratie bestaat. De burger heeft geen macht over de waarde van geld. Dat wordt gemanipuleerd door de criminelen in het Federal Reserve System, die miljarden aan belastinggeld (IRS) in hun eigen zak stoppen - officieel “bestrijdt” deze private instelling de inflatie, in werkelijkheid veroorzaakt ze die. Het doel van het stelsel is het overhevelen van koopkracht van de velen naar de weinigen. Andere centrale banken en economieën werken netjes mee aan dit systeem - zolang het stand houdt. De oorzaak van de kredietcrisis is het kapitalisme, dat per definitie leidt tot de redistributie van kapitaal van de have-littles naar de haves. Kijk naar de absurde overheidssteun aan de speculerende banken. Ook al zo’n taboe dat in de ideologische, neoliberale media-outlets niet kritisch schijnt te mogen worden vermeld.
