yelamdenu

Alsof Gandhi, of moet ik zeggen, Jezus himself terugkeerde op aarde, openden bepaalde kranten met Barack Obama en zijn toespraak in Berlijn. Van de beste man, die erg zijn best doet om zijn standpunten zo vaag mogelijk neer te zetten (het schijnt dat hij staat voor “verandering”), en die al bij de eerste gelegenheid capituleerde voor de Israël-lobby, werd naar verluid verwacht dat hij een historische toespraak zou gaan houden. Het liefst met een catchy zinnetje in het Duits, om bij te kunnen schrijven in het kitsch-aforismenboek.

Dat scheen wat tegen te zijn gevallen, het lijkt erop dat alle glans die aan Obama kleeft toch vooral komt door zijn charmante voorkomen en de hoop dat het Am. presidentschap dat volgt op dat van Bush Jr. toch niet veel rampzaliger zou mogen zijn dan de ellende van 2000-2008.

Maar hoe naïef is deze hoop, en hoe kinderlijk? De Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2000 en 2004 werden gemanipuleerd. Dat dat in 2000 gebeurde - in Florida werden talloze voor Al Gore bestemde stemmen, door het in meerderheid reactionaire Hooggerechtshof, in de shredder gestopt - is redelijk algemeen bekend. Dat het ook in 2004 het geval was (o.a. ongeregeldheden in Ohio, maar ook elders), merkwaardig genoeg veel minder. De exit polls van 2004 wezen consequent naar een overwinning van John Kerry, en ook dat jaar werd intimidatie en ander ongrondwettelijks toegepast om Democraten af te houden van het stemmen (voor meer informatie, zie http://www.michaelparenti.org/stolenelections.html).

Het is dus maar afwachten wat er dit keer gebeurt, voordat het jubeljaar wordt uitgeroepen.

Wat meer informatie over dhr. Obama’s inhoud zou overigens ook welkom zijn. Wat heeft de man te melden? Hoe komt het dat de kranten zo ontzettend opgewonden raakten van de naar verluid enerverende strijd tussen mevr. Clinton en dhr. Obama, maar dat we niet zo veel duidelijke, concrete standpunten van Obama hebben mogen vernemen over wat hij wil aanvangen met een Amerika waar miljoenen aan de rand van de economische afgrond leven? Houdt Obama dit alles geheim, omdat hij van verrassingen houdt? Niet bepaald. Hij zegt het nodige op zijn website, in speeches, in spotjes, maar het blijft allemaal erg voorzichtig. Is dat omdat hij bang is te worden afgeslacht door Fox News Fucks News en andere networks als hij “extreem linkse” ideeën oppert als het substantieel verhogen van het minimumloon (één van die eenvoudige en bewezen methoden om armoede te bestrijden)?

Wat zegt Barack Obama op zijn website:

The Problem

Poverty Rising: There are nearly 37 million poor Americans. Most Americans living in poverty work, but still cannot afford to make ends meet.

Minimum Wage is Not Enough: Even when a parent works full-time earning minimum wage and EITC and food stamps are factored into their income, families are still $1,550 below the federal poverty line because of the flat-lined minimum wage.

Klinkt het niet mooi? Obama wil het minimumloon corrigeren voor inflatie. Met hoeveel dollar wil hij het verhogen? En gaat hij de belastingen voor de Fortune 500 ook verhogen? Daar hebben miljoenen Amerikanen wat aan. Of Obama zou zich onsterfelijk kunnen maken met het opheffen van het Federal Reserve System, een plan waardoor Ron Paul zijn ongekende populariteit geniet (een populariteit waarover de mainstream doet alsof ze niet bestaat, door het eenvoudigweg te negeren). Obama vergeet misschien dat de Verenigde Staten begonnen zijn met een revolutie, en maakt van voorzichtigheid zijn handelsmerk - in een tijd die een omwenteling nodig heeft, om de VS en de wereld voor nog meer ellende te behoeden.

Een progressief die echt verandering wil in de VS, die echt wat wil doen aan de plutocratie en de politiestaat gevestigd onder GWB, kan beter stemmen op Ralph Nader of Cynthia McKinney. Het schijnt echter dat dit erg riskant is in het Amerikaanse stelsel - het bekende “een stem op Nader is een stem op Bush” - zodat progressieve Amerikanen door hun eigen democratische, or the lack thereof, stelsel worden gegijzeld. Of dit terecht is is zeer de vraag - zowel in 2000 als in 2004 stonden stemmen op links de overwinning van Al Gore, resp. John Kerry, niet tegenhouden. Zij het dat dit door verkiezingsfraude niet werd omgezet in daadwerkelijke macht.

Obama is vast een toffe peer, maar hij laat zich nu al kennen als iemand die bang is voor de intimidatie van het agressieve lobbyisme in Washington - AIPAC, de farmaceuten, etc. Zie hier Ralph Nader over Obama’s zelfcensuur en over zijn overdreven voorzichtigheid tegenover machtige belangen.