yelamdenu

Trouw (27/8) schrijft:

’Wij ondersteunen de funktie die het weekblad Bluf! vervult door het publiceren van geheime dokumenten die laten zien hoe het werkelijk toegaat in de Haagse Kringen.’Was ondertekend: Jaqueline Kramer (voorz. Milieudefensie), 21 juni 1986.

Jacqueline Cramer, de huidige minister van milieu, weet echter van niets.
(…)
Minister Cramer kan zich überhaupt niet meer herinneren dat ze de advertentie ondertekend heeft. Bovendien wijst ze erop dat zowel haar voornaam als haar achternaam verkeerd gespeld is.

Maar daarmee nemen de Kamerfracties van VVD en PVV geen genoegen. „Ik ben hevig geschrokken van dit nieuws”, reageert VVD’er Neppèrus. „Als het blijkt te kloppen, ontstaat er een heel moeilijke situatie. Dan moet ze maar eens gaan nadenken over de toekomst.” PVV’er Madlener eist dat Cramer zich volgende week dinsdag tijdens het vragenuurtje komt verantwoorden. „Ik wil niet op de zaken vooruit lopen, maar mocht het kloppen, dan voorspel ik politiek zwaar weer.”

Als minister van Volkshuisvesting gaat Cramer deels over vastgoed, kraken, het tegengaan van speculatie, het voorkomen van leegstand en woningnood.

Er is weinig fantasie voor nodig om te snappen dat iemand hier probeert een “linkse” minister een hak te zetten met de fabuleuze “ontdekking” dat zij diefstal van overheidsdocumenten (de bekentenis waarvan GroenLinkser Wijnand Duyvendak de politieke kop kostte) goedkeurt. Of de publicatie van cruciale, uit diefstal verkregen documenten goedkeurt — en wie, behalve de snoodste reactionair, durft te beweren dat het publiceren van cruciale aanwijzingen van bedrog en illegitieme handelingen van de overheid, verkregen door diefstal, niet moreell, maatschappelijk, volkomen verantwoord is?

Een “voorzitter van Milieudefensie” zal niet geneigd zijn de eigen naam op twee plaatsen fout te spellen. Een voorzitter van Milieudefensie heeft geen behoefte aan verwarring die het opsporen van diens naam in het telefoonboek aanzienlijk bemoeilijkt. Het is dus waarschijnlijk dat ooit iemand mevrouw Cramer heeft gebeld met de vraag of ze aan een zeker “goed doel” haar steun wil betuigen, waarna haar naam door een amateur in een vooralsnog ongetoonde (maar we gaan even van het bestaan ervan uit) advertentie in de Volkskrant werd gezet, met die van talloze andere.

Wat zorgwekkend is, is de machtshonger en de bloeddorst die spreekt uit de reactie van bovengenoemde VVD’er en PVV’er. En de geveinsde onnozelheid van de pers, die doet alsof dit nieuwswaarde heeft — nieuwswaarde zou hebben, het bericht “Amateurdetective probeert Cramer een hak te zetten”. Wel wetend dat dit een goedkoop maar smerig trucje is, zijn ze van zins om hier het onderste uit de kan te halen — het hoofd van Cramer, hoewel zij goed geworteld is in het Nederlandse establishment (Shell, SER), is er blijkbaar “links” genoeg voor.

Een andere mogelijkheid is dat de VVD en de PVV alweer bezig zijn met de verkiezingen, waarin zij zich gaan bekwamen in de race om wie is het hardst tegen dat perfide, linkse, miliebewuste krakerstuig, dat het gore lef heeft om vervuiling, hebzucht, expansie en speculatie een hak te zetten, en niet eens volop bereid is mee te gaan in het zaaien van haat en verdachtmakingen tegen moslims en migranten.

Het is maar goed dat Nederland nog over zulke onversaagde, dappere, trotse, principiële, onverschrokken volkshelden beschikt als de afgevaardigden Neppèrus en Madlener. Gij gaat het nog ver schoppen!

Bij het aflopen van het Olympische circus verzuchten vertegenwoordigers van de officieel goedgekeurde massamedia heel vroom dat de Spelen niet echt geleid lijken te hebben tot een sociale revolutie in China, het grootste kapitalistische paradijs ter wereld (hoewel het economisch model van China zelden expliciet wordt genoemd).

“Mensenrechten” is het woord dat niet is weg te slaan uit elk berichtje over China. Hartverwarmend. Maar dan. Nog los hiervan.

Mensenrechten leiden tot democratie — je kunt dan democratische bewegingen niet meer met geweld neerslaan; tot verbetering van lonen en arbeidsomstandigheden, het oprichten van vakbonden, milieugroepen, enzovoort. Zaken die de investeerders die miljarden in China hebben gestopt waarschijnlijk niet zien zitten. Het repressieve kapitalistische paradijs China zorgt voor veel grotere winsten dan welk democratisch land dan ook. Met andere woorden, de grote winsten en de enorme economische groei, waar een te kleine elite werkelijk van profiteert, komen tot stand dankzij de repressie en het gebrek aan mensenrechten, niet ondanks dat, of geheel onafhankelijk daarvan.
Dat is de reden dat het met die democratie, vrijheid van meningsuiting, en mensenrechten wel los zal lopen — in negatieve zin.

Misschien moeten we die kant van het verhaal er dus ook eens bij vertellen: dat het westen zich, met alle zakelijke belangen die het heeft, om die reden niet interesseert voor die mensenrechten. Niet omdat het niemand wat kan schelen, maar omdat die mensenrechten, die democratie, en die sociale progressie direct raken aan de hoogte van de winst.

Precies zoals dat ging in Chili. Waar de beleden verontwaardiging over de moorden, de martelingen en de repressie gepaard gingen met gejuich vanuit de aandelenmarkt. En vanuit Londen en Washington, natuurlijk.