yelamdenu

Bij het aflopen van het Olympische circus verzuchten vertegenwoordigers van de officieel goedgekeurde massamedia heel vroom dat de Spelen niet echt geleid lijken te hebben tot een sociale revolutie in China, het grootste kapitalistische paradijs ter wereld (hoewel het economisch model van China zelden expliciet wordt genoemd).

“Mensenrechten” is het woord dat niet is weg te slaan uit elk berichtje over China. Hartverwarmend. Maar dan. Nog los hiervan.

Mensenrechten leiden tot democratie — je kunt dan democratische bewegingen niet meer met geweld neerslaan; tot verbetering van lonen en arbeidsomstandigheden, het oprichten van vakbonden, milieugroepen, enzovoort. Zaken die de investeerders die miljarden in China hebben gestopt waarschijnlijk niet zien zitten. Het repressieve kapitalistische paradijs China zorgt voor veel grotere winsten dan welk democratisch land dan ook. Met andere woorden, de grote winsten en de enorme economische groei, waar een te kleine elite werkelijk van profiteert, komen tot stand dankzij de repressie en het gebrek aan mensenrechten, niet ondanks dat, of geheel onafhankelijk daarvan.
Dat is de reden dat het met die democratie, vrijheid van meningsuiting, en mensenrechten wel los zal lopen — in negatieve zin.

Misschien moeten we die kant van het verhaal er dus ook eens bij vertellen: dat het westen zich, met alle zakelijke belangen die het heeft, om die reden niet interesseert voor die mensenrechten. Niet omdat het niemand wat kan schelen, maar omdat die mensenrechten, die democratie, en die sociale progressie direct raken aan de hoogte van de winst.

Precies zoals dat ging in Chili. Waar de beleden verontwaardiging over de moorden, de martelingen en de repressie gepaard gingen met gejuich vanuit de aandelenmarkt. En vanuit Londen en Washington, natuurlijk.