yelamdenu

Waar zijn de complotdenkers toch gebleven? Vrijwel onmiddellijk nadat op die stralende dinsdagochtend in New York – vandaag precies zeven jaar geleden – twee vliegtuigen twee torens binnenvlogen, doken ze op.

Als de mainstream massamedia waarvoor je werkt, mevrouw Drayer, het niet over ze heeft, dan zul je ze toch zelf moeten zoeken. Da’s makkelijk: het er zorgvuldig niet over hebben, en dan klagen dat je niks over ze hoort. Een handige truc.

In de jaren die volgden probeerden de truthers ons wijs te maken dat achter de aanslagen géén moslimterrorisme schuilging, zoals wij goedgelovige burgers dachten.

Precies. Het aantal goedgelovige burgers slinkt dan ook met de dag. Ik vermoed dat Drayer hoopt dat ze de allerlaatste mag zijn.

De ondergang van het World Trade Center was het stiekeme werk van George W. Bush en zijn trawanten.

Klink een beetje kinderachtig zo, Drayer. Maar het komt erop neer. Mensen hebben geen behoefte om mensen iets “wijs te maken”, het is het Witte Huis dat u iets heeft “wijsgemaakt”. Men wijst slechts op de onhoudbaarheid van de officiële complottheorie.

Van de oppermachtige Joods-Amerikaanse lobby, die een argument moest hebben om Irak binnen te vallen. Of zoiets.

Gelul. Beschuldigingen aan “Joodse” adressen worden juist zorgvuldig gemeden, behalve dan door een klein groepje aan de rand van het discours.

Rond het eerste lustrum van de aanslagen in 2006 beleefden de complotgelovigen hun finest hour. Alomtegenwoordig leken ze, ook in de serieuze Nederlandse media. Van het televisieprogramma Zembla tot aan deze krant – ze besteedden aandacht aan hun theorieën, die tot dan toe vooral waren uitgedragen op het wereldwijde web.

Dit waren slechts de uitzonderingen die de regel bevestigden. De kranten deden er alles aan om de zaak in diskrediet te brengen, waaronder ook Trouw.

Maar zie. Nu heerst daar de vredige rust van het graf. Zelfs op de destijds veel geciteerde website Ditkannietwaarzijn weet de subsectie ’9/11’ al maanden geen lezersreacties meer op te roepen. …

Omdat “we” het nu wel weten. Dat u rustig doorslaapt is niet “ons” probleem. De guerilla gaat ondertussen gewoon door, zoals in Italië, waar een documentaire, Zero, werd gemaakt met mensen als Gore Vidal, Nafeez Mosaddeq Ahmed, en anderen; inmiddels uitgezonden op de Russische staatstelevisie (weet zij veel).

Zouden de complotdenkers het moede hoofd in de schoot hebben gelegd? Het zou zomaar kunnen. Wij lijken immers allemáál een beetje moe van 11 september, en vooral van de gevolgen.

Het zou zomaar niet kunnen. De woede die deze column van je, mevrouw Drayer, zal oproepen is het bewijs van het tegendeel. Weinig mensen doen meer aan het aankaarten van de kwalijke gevolgen van nine eleven dan zij die de officiële complottheorie aan de kaak stellen. Toegenomen surveillance, ontnomen burgerlijke vrijheden, camera’s, opgerekte wetten om onze eigen “terroristen” te kunnen veroordelen, misbruik van de identificatieplicht, OV-chipkaart en andere RFID, etc. worden nauwelijks kritisch belicht in de mainstream massamedia. Wel door de zogeheten “complotdenker”, overigens een smerige laatdunkende terminologie.

Waar komen die bloemkoolwolkjes toch vandaan, Elma?

Het is de mainstream media die zich schuldig maakt aan “complotdenken”, want deze gelooft sinds dag 1 in de officiële complottheorie, zoals die, tot op de dag van vandaag met uitblijven van zelfs maar de geringste snipper bewijs, ons door Washington, via de gehoorzame Amerikaanse massamedia, door de strot is geduwd.

Dat is nogal jammer. Want die dinsdag in 2001, vergeef me het cliché, is en blijft een waterscheiding van jewelste – ook voor ons in Nederland. En nee, dan bedoel ik niet het gedoe waarmee de doorsnee vliegreis sindsdien gepaard gaat. Dan bedoel ik het gemak waarmee wij onszelf sindsdien in de aanbieding doen.

Verbeter de wereld, begin bij jezelf. Deze column is al van zo’n laag allooi, je kunt inderdaad met recht spreken van zich “in de aanbieding doen”. Journalistieke hoererij over de rug van verzwegen, dan wel geridiculiseerde, dan wel voor rotte vis uitgemaakte kritische burgers die — geheel terecht — geen fluit geloven van de officiële complottheorie van het Witte Huis.

Zo hebben wij een minister van justitie die dolgraag ’de dialoog wil aangaan’ over de wenselijkheid van islamitische huwelijken. Een absurd voorstel dat vóór 2001 ondenkbaar zou zijn geweest. Nu kon Hirsch Ballin het deze zomer in alle ernst beweren.

Aap komt uit het mouwtje. Drayer grijpt de zaak weer aan voor een stevig potje moslim-bashing. Wat heeft dit met “11 september” te maken, Elma Drayer? Het tegendeel wordt juist bewezen: sinds 11 september 2001 kan over “moslims” of “de islam” niet meer op normale wijze gepraat worden. Het is overigens een totaal non-issue, want het gaat hier om zogeheten “informele” islamitische gebruiken die geen enkele rechtsgeldigheid hebben in Nederland. Net zoals een excentrieke kunstenaar het recht heeft om een handvol vrouwen in z’n huis te hebben, zonder dat er sprake is van een officieel burgerlijk huwelijk, zo mag een moslim rondhangen met wie hij of zij wil, zonder dat daar een ambtenaar aan te pas komt. Het zou gelijk staan aan het bestraffen van ongehuwd samenwonenden. Elma Drayer stelt zich hier fier op aan de kant van de onvrijheid. De wet dat een religieus huwelijk moet worden voorafgegaan door een ambtelijk huwelijk is achterhaald.

Ook hebben we een orthodox-gereformeerde staatssecretaris die het wel een aardig idee vindt om op termijn het Suikerfeest toe te voegen aan de nationale kalender. Ik kan me zo’n warm pleidooi van vóór die dinsdag niet herinneren. Nu wellen dit soort geluiden op uit de boezem van het kabinet.

Wat Drayer zich niet kan “herinneren” heeft niet noodzakelijkerwijs nooit bestaan. Aangezien er honderdduizenden moslims in Nederland wonen en hun belangrijkste feestdag de afsluiting van de Ramadan is, is zo’n idee niet bij voorbaat afschrikwekkend — behalve voor iemand met een uitgesproken koloniale mindset.

Het zijn maar twee voorbeelden uit vele. Natuurlijk, al deze kwesties halen ruimschoots het nieuws. En over allemaal weten de fractieleden van de Partij voor de Vrijheid wel een pittige Kamervraag te formuleren. Maar van een werkelijk debat is in de verste verte geen sprake.

Dat komt omdat mensen als Drayer geen debat voeren. Ze spreken schande van alles wat in de verte te maken heeft met “de islam”, verklaren “links” tot irrelevant en wentelen zich zo heerlijk in hun eigen columnistenmest. De mainstream massamedia heeft het gemakkelijke besluit genomen om alleen nog de makkelijk kijk/leescijfer-scorende hysterische rancuneus rechtse onderwerpen voor het voetlicht te brengen, en ons niet te informeren over interessantere zaken, zoals hoe het er in de wereld nou eigenlijk toegaat. Deze week had Stan van Houcke daar een vernietigend stukje over geplaatst, dat de onnozelheid van bepaalde journalisten op pijnlijke wijze aan het licht bracht.

Misschien heeft dat te maken met het fenomeen dat de Amerikaans-Nederlandse historicus James Kennedy zaterdag in deze krant beschreef. Als iets typisch Nederlands is, betoogde hij, dan wel de „neiging tot consensus en het uit de weg gaan van conflicten”. Wij vinden het heerlijk om uitgebreid te debatteren over wat er twintig jaar geleden is gebeurd. Maar we houden er niet van om „grondige discussies te voeren over het politieke heden”. Dat ’noodzakelijke debat’ proberen we bij voorkeur te omzeilen.

Kijk, dat verklaart dus waarom elke kritische beschouwing van nine eleven zorgvuldig uit de weg wordt gegaan, dan wel belachelijk wordt gemaakt, dan wel voor van alles en nog wat wordt uitgemaakt. Of, zoals Gandhi zei:

First they ignore you,
then they laugh at you,
then they fight you,
then you win.

De rest van Drayers column is niet de moeite waard om nog op te reageren, maar bevat nog wel de frase “mallotige complotdenkers”. Een hoogstaand product van de kritische geest, deze column van beroepssarcast Elma. Wat zal ze gelukkig zijn, zo goed als ze de zaak in de smiezen heeft.