yelamdenu

Kijk hier voor een interessant interview met Dyab Abou Jahjah door indymedia.be.
Enkele fragmenten:

In Frakrijk zijn de studenten al aan Tariq Ramadan verkocht. Alleen in de banlieus heb je nog mensen die radicaal en maatschappij-kritisch zijn. Want dat is het probleem: hij is niet maatschappij-kritisch. Ik zat in een debat met Ramadan in Rotterdam. Hij bleef me aanvallen op mijn stijl. Ik zei: ‘Stop met die onzin! Wat is stijl? Laten we spreken over de inhoud. Waar zit het bij ons fout?’ Hij wist niets anders te verzinnen dan dat ’strijden voor rechten’ een achterhaald discours is. Dan heb ik hem gevraagd: ‘hoe ga je je rechten dan behalen zonder aan de structeren van de maatschappij te sleutelen en een emancipatiestrijd te voeren?’ Zijn antwoord was echt choquerend: ‘We will ask them’.. Ik heb gezegd: ‘What if they say no?’. Daar stond hij dan. Toen heb ik heb gezegd: ‘Met alle respect, maar u bent een predikant, geen activist. So do your preaching and let activists do their activism’. Dat heeft hij niet geapprecieerd. Toen is hij echt beginnen flippen. Maar als je zelf geen politiek programma en geen strategie hebt, moet je de mensen die dat wél hebben niet beginnen afbreken.”

“Ik krijg vaak de vraag: ‘Jij vindt dus dat iedereen die hier wil komen wonen dat moet kunnen?’ Dan zeg ik altijd ja. En dan krijg ik altijd als antwoord: ‘Maar dan halen we alle miserie van de wereld naar hier!’ En dat is inderdaad het punt: je moet alle miserie van de wereld overal in de wereld hebben. Pas dan moet je er een oplossing voor vinden. Want zolang je de miserie van de wereld onder het tapijt van Azië en Afrika kan vegen om zo je eigen stukje van de wereld veilig en leuk te houden, blijft het systeem zoals het is. Dan komt er nooit een andere wereld. Dan kan het deel van de wereld dat economisch rijk en militair machtig is de rest van de wereld blijven controleren.”