yelamdenu

Sommige mensen vragen zich af of de huidige geldcrisis een bewust geplande zaak is, dan wel door de “natuurlijke cyclus” van de economie tot stand is gekomen.

Het kapitalisme verkeert met zichzelf constant op voet van oorlog. Zo hebben financiële instellingen en industrieën niet noodzakelijkerwijs dezelfde belangen. Aan het begin van de vorige eeuw maakten de grote banken in de Verenigde Staten zich bijv. ernstige zorgen over het feit dat het eigen vermogen van bedrijven veel te groot werd. Door de steeds lagere schulden van bedrijven dreigden banken in toenemende mate irrelevant te worden. Naarmate de winsten van de industriëlen toenamen, namen de winsten van de banken af en verslapte hun greep op de economie.

Wat je nu ziet is dat het financiële kapitalisme het industriële kapitalisme welhaast dodelijk heeft uitgehold.
Betekent dat dan dat als financiële planners zoals de Federal Reserve een beleid hebben gevoerd dat uiteindelijk slecht uitpakt voor industrieën zoals GM en Ford, dat ze zich daarmee “vergist” hebben?

Volgens mij is dat een naïeve gedachte. Zoals Michael Hudson en andere economen die al decennia lang hebben geweigerd te geloven in Chicago School economics is er een duidelijk patroon dat al enkele decennia aan de gang is om de republiek uit te hollen, de burgers, overheden en bedrijven van de Verenigde Staten zo diep mogelijk in de schulden te steken, en als het even kan een zo groot mogelijk deel van de rest van de mensheid ook.

Grote gokkers gokken groot, en de grootste gokkers gokken het grootst. Het verschil met een casino en de economie is dat bankiers die gokken, voor zover ze de grootste vissen zijn, uiteindelijk wel aan knoppen zitten. The house always wins, maar je runt zelf het huis. Het huis kan zelf kan ook instorten, dat wel. Je moet altijd op tijd vertrekken naar beter oorden.

Er is dus wel het risico dat de Verenigde Staten zijn militaire macht verliest en uiteindelijk de dollar instort, twee dingen die natuurlijk nauw samenhangen. Maar je moet ook niet doen alsof mensen, ook als ze een empire runnen, zo almachtig zijn dat ze ook de natuuur zelf kunnen bestrijden. De paradox van de globalisering is natuurlijk dat de republiek uiteindelijk altijd instort. Dat is onvermijdelijk. Als bedrijven alles wat ze maar kunnen verzinnen gaan ‘outsourcen’ naar China, Mexico etc. loopt het tekort op de handelsbalans zo extreem op dat de dollar genadeloos instort, dat is een economische natuurwet waar je uiteindelijk niet tegenop kan.

Maar dat interesseert natuurlijk niemand van dit soort high-level planners wat. Als ze hun dynastieën op tijd weten binnen te manoeuvreren in Singapore, Rusland, China, Europa, Zuid-Amerika etc. zit hun toekomst gebakken. Er zijn al genoeg grote investeerders die hun appartementjes in New York City verpatst hebben en nu veilig in Azië zitten.
Follow the money.