yelamdenu

In het in 2001 bij Zed Books en Pluto Press verschenen Debunking Economics laat de Australische econoom Steve Keen zien “dat bijna alles wat economen geloven, fout is”.
Is dit grootspraak? Debunking Economics is een ook voor niet-economen (met de bereidheid de niet bepaald simplistische tekst te begrijpen) toegankelijke aanval op de zogenaamde neo-klassieke, mainstream of orthodoxe economie zoals die aan de meeste economische faculteiten en hogescholen wordt onderwezen.

Is het werkelijk mogelijk dat bijna een heel vakgebied zich zo ver verwijderd heeft van de werkelijkheid dat een dergelijk boek zou kunnen verschijnen? Keen zelf schrijft dat dit voor de natuurkunde, of de wiskunde niet mogelijk zou zijn. De paradigma-verschuivingen treden in dergelijke wetenschappen op met grote snelheid, zodat de populaire wetenschap de ontwikkelingen van het vakgebied nauwelijks kan bijhouden. Zo leeft het idee van het “zwarte gat” nog steeds onverstoorbaar door in de populaire cultuur, terwijl de natuurkunde, inclusief enkele grote natuurkundigen die zich bijna exclusief op de bestudering van het concept hadden gestort, het idee eigenlijk al weer heeft verlaten.

In de economie werkt het helaas anders, zo toont Keen in zijn boek met humor, treffende voorbeelden en behoorlijk wat grafieken aan. Als neo-klassieke economen een van hun geliefde concepten zien sneuvelen doordat de werkelijkheid anders in elkaar blijkt te zitten dan de theorie, haast men zich met het produceren van verklaringen die moeten laten zien dat niet de theorie, maar de werkelijkheid het bij het verkeerde eind heeft.
Zo bleek het stokpaard van de bekende en veelvuldig door globalistische politici gelauwerde econoom Milton Friedman een confrontatie met de werkelijkheid niet te overleven. Zijn “monetaristische” theorie, die stelde dat de staat inflatie kan beheersen door de geldhoeveelheid minder te laten groeien dan de economie zelf, flopte toen ze werd toegepast door Margaret Thatcher in het Verenigd Koninkrijk. Het bleek eenvoudigweg niet mogelijk voor een overheid om met dit voorgeschreven monetaire beleid de inflatie onder controle te brengen. Werd de theorie vervolgens verlaten? Nee, want aangezien het experiment-Thatcher niet in een perfecte, gecontroleerde omgeving was uitgevoerd kon het falen ervan niet aan het monetarisme zelf worden toegeschreven. Bij dit alles houdt men vol dat deze economische benadering niets met ideologie te maken heeft (hoewel het in de praktijk op een wonderlijke manier overeenkomt met de wensen van de meest reactionaire neoliberale politici, en de belangen van transnationals, financials en speculanten).

De gelijknamige website DebunkingEconomics.com biedt de nodige referenties naar een hoop andere documenten. Het lettertype van de site is het voor dit genre niet al te gebruikelijke Comic Sans MS, maar, geloof het of niet, het gaat hier echt om een serieuze econoom - een heterodoxe, inderdaad.