Kader Abdolah spreekt
… Het zijn geen vrienden van Israël, het zijn de ware vijanden van dat land. Een vriend hoort eerlijk te zijn, hij moet je waarschuwen wanneer je fout zit, hij moet je erop attenderen als je niet oplet, hij moet in plaats van jou kijken als je eens blind bent.
Ongewenst, ongewild ben ik een vriend van Israël geworden. Ik waarschuw hen, ik roep hardop: ‘Stop, stop nu, doe je dit niet, dan vernietig je jezelf.’
De opiniemakers die blindelings elke daad van Israël verdedigen, terroriseren in dit land de media. Ze gebruiken geweld met hun pen. En van hen mag niemand demonstreren, mag niemand iets anders zeggen, anders ben je verdacht. Onopgemerkt dwingen ze een zware censuur af over anderen. Ze argumenteren niet, ze gillen en bedreigen. Een recent voorbeeld was hun gezamenlijke actie tegen de parlementariër Harry van Bommel, ze hebben hem bijna gewurgd in de kranten, alleen omdat hij tegen de invasie van Israël in de Gazastrook was. Het is een bizarre democratie in dit land.
Laat hen doen wat ze willen, laat ze terroriseren, de geschiedenis is niet bang voor bedreigingen.’
Abdolah heeft gelijk, en hij krijgt zijn gelijk nog extra bij de commentaren. Een echte vriend zegt je de waarheid, niet wat je graag wilt horen. Ik vrees dat het wel klopt dat Israel heel weinig echte vrienden heeft….
Comment by Cornelis — January 13, 2009 @ 8:14 am