yelamdenu

De Zwarte Zee-regio verbindt Europa met Azië en de Euraziatische landmassa, van het Midden-Oosten via Turkije aan haar zuidelijke flank, die grenst aan Syrië, Irak en Iran. Het noorden van de Balkan ligt aan de westkust en de Kaukasus aan het oosten, die weer een landbrug is naar de Kaspische Zee en Centraal-Azië. Oekraïne, Rusland en de strategische Zee van Azov liggen aan de noordkant.

Door haar centrale ligging werd de Zwarte Zee millennia lang begeerd door grote machten: het Perzische en het Romeinse Rijk, Grieken en Hettieten, Byzantijnen en Hunnen, Ottomaans Turkije en het Rusland van de Tsaar, en zelfs het Frankrijk van Napoleon en het Duitsland van Hitler, in hun oorlog om Europa te onderwerpen tot aan Azië en het Midden-Oosten.

De befaamde Trojaanse oorlog werd uitgevochten om de beheersing van Troje/Dardanië/Ilium, de toegangspoort tot de Zee van Marmara, die de Middellandse Zee met de Zwarte Zee verbindt. De zeestraat die de twee verbindt wordt nog steeds de Dardanellen genoemd, naar het antieke Dardanië. In de Oudheid was nog een derde continent betrokken: Afrika. Herodotus, de Griekse geschiedschrijver beweerde dat de stad Kolchis aan de Zwarte Zee, in wat nu het moderne Georgië is, werd gesticht door Egyptenaren; en in Vergilius’ versie van het beleg van Troje werd Memnon, koning van Abyssinië (Ethiopië), verslagen door Achilles, die vocht voor de verdediging van Troje.

Een Roemeense nieuwsbron bracht recent het belang van de regio nog eens onder de aandacht.

(Dit is slechts een gedeeltelijke vertaling. Lees verder voor het Engelse origineel.)