yelamdenu

De Verenigde Staten zullen Irak blijven steunen, ook na de terugtrekking van alle Amerikaanse gevechtseenheden eind 2011. Dat zei de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton zaterdag tijdens een bezoek aan het Arabische land.

“Clinton belooft Irak niet te laten vallen” - Trouw weer natuurlijk.

En dit wordt niet bepaald weersproken. Geen aanhalingstekens, niks. Dan zal het wel kloppen. Wat een knettergekke Orwelliaanse Newspeak! “Irak niet laten vallen” impliceert dat de Verenigde Staten Irak momenteel “steunen” in plaats van bezetten, economisch leegplunderen - olieconcessies, Monsanto’s geplande criminele greep op zaden in de landbouw, enzovoort. Zelfs het milieu van Irak is gruwelijk verwoest door kankerverwekkende, radioactieve verarmd uranium munitie die in grote hoeveelheden is neergekwakt.

Nee, wij laten u niet vallen.
Wel doodvallen.

Een onvoorstelbare gotspe, dit soort propaganda, en dat in een voormalig verzetskrant. Zonder enige kanttekening worden de mededelingen van de spindoctors als ware het het evangelie weergegeven.

Stan van Houcke schrijft:
“Poplar e-mailde me dit: ‘De open deur: “Gaza ligt grotendeels in puin, de wederopbouw gaat miljarden kosten. De woede van de Palestijnen lijkt zich te richten op Israël, niet op Hamas.” http://www.trouw.nl/nieuws/wereld/article2011148.ece/Gaza_ontwaakt_in_stof_en_puin_.html

In de aanhef zit altijd het nieuws, dus moeten we ons vragen wat hier precies staat: ‘de woede van de Palestijnen lijkt zich te richten op Israel, niet op Hamas.’ Gezien het feit dat de journalistieke vuistregel niet is dat een hond een man bijt, want dat gebeurt vaker, maar het omgekeerde, dus: dat een man een hond bijt. Dat gebeurt namelijk nagenoeg nooit, en dat tamelijk unieke maakt het tot nieuws. Met andere woorden: waarom verwachtte de Trouw-redactie en trouwens alle Nederlandse commerciële massamedia dat Hamas de schuld zou krijgen voor de grootschalige Israelische verwoestingen? Dat is de centrale vraag.

Om deze wonderlijke veronderstelling te verklaren moet ik eerst een aanloop nemen. Ik moet u iets vertellen over het vak. Persmensen kunt u in grofweg twee categorieën verdelen: 1. degenen die wachten tot het nieuws naar hen toekomt, zijnde de overgrote meerderheid en 2. degenen die erop uit trekken en zelf het nieuws maken, de absolute minderheid. Hoe gaat dat in de praktijk in zijn werk? Ik geef u een voorbeeld:
Midden jaren negentig was ik voor de VPRO-radio in Irak. Het regime van Saddam Hoessein had verkiezingen uitgeschreven die de dictator natuurlijk met 98.8 procent moest winnen en de wereldpers was uitgenodigd om deze ‘democratische’ fanfare te verslaan. De wereldpers werd in twee grote hotels ondergebracht, die keurig in de gaten werden gehouden, dat wil zeggen, de lobby, de liften en de hoofdingang. Een uur nadat ik gearriveerd was, verliet ik daarom de achteruitgang om eens een wandeling door Bagdad te maken en er de sfeer te proeven. Een uur later was ik aangehouden, maar ik werd na het tonen van een officieel papier dat iedere journalist had gekregen, weer losgelaten. Ik liep tot ’s avonds laat door het centrum en keerde via de achterdeur naar mijn kamer terug.

De volgende ochtend moest de hele wereldpers zich melden op het ministerie van Informatie. Informatie, net zo’n groteske newspeak als bijvoorbeeld het Amerikaanse ministerie van Defensie, en dat bleek al snel toen we te horen kregen dat iedere journalist een begeleider meekreeg om ons wegwijs te maken, maar iedereen wist dat dit een geheime dienst man was die ons op die manier permanent in de gaten kon houden. Omdat ik weer een wandeling door de omgeving had gemaakt kwam ik te laat binnen. Er was geen begeleider van de geheime dienst meer over. Dat bleek geen probleem te zijn aangezien ik voor een betrekkelijk kleine omroep in een klein landje werkte en door de Iraki’s als een onbelangrijk type werd beschouwd. Er werd wat heen en weer gebeld met mensen die geen geheime dienstlui waren, maar wel Engels spraken. Ik kreeg een allervriendelijkste man als begeleider, een soennitische vertaler van Engelstalige poezie, die ook Arabische dichters in het Engels vertaalde. Hij had het geluk gehad om aan een universiteit in Schotland te studeren, een land waar hij van hield, en toen ik hem vertelde dat mijn moeder in Schotland was geboren, waren we meteen vrienden. Intussen was de wereldpers in busjes en taxi’s gestouwd om naar gebouwen te worden gebracht waar ze officieel geselecteerde autoriteiten moesten interviewen. Waarover bleef mij onduidelijk, want een feit was toen al dat in een dictatuur er geen vrije verkiezingen kunnen zijn. Terwijl ik de meute afgevoerd zag worden, vroeg mijn begeleider wat ik wilde. ‘Kunt u mij naar Kerbela brengen?’ vroeg ik. Dat kon, hij was blij verrast dat ik in dat heiligdom geinteresseerd was. Ik wilde Kerbela zien vanwege zijn historische betekenis als een van de belangrijkste sjiietische heilige plaatsen, waar in het centrum van de oude stad de schitterende Imam Hoesseinmoskee staat met de graftombe van Imam Hoessein, de kleinzoon van de profeet Mohammed. De gouden koepel boven het graf van de imam was verwoest door de tanks van Saddam toen in 1991 na een oproep van president Bush senior, de sjiieten in opstand waren gekomen en vervolgens genadeloos verslagen werden. De laatste opstandelingen hadden zich in het heiligdom terug getrokken en de barbaren van Saddam meenden — net als de Israelische troepen in Gaza — dat ze daarmee gerechtvaardigd waren om alles aan flarden te schieten. Ik wilde zien wat er sindsdien gebeurd was. Na ongeveer 100 kilometer door het platte land te hebben gereden arriveerden we aan de rand van Kerbela waar we eerst het gebouw van de geheime dienst moesten opzoeken om te melden dat ik als journalist de stad bezocht. Vervolgens zag ik de onvoorstelbare verwoestingen rondom de moskee, een soort Gaza na het disproportionele geweld van de Israeli’s. Alles was er stof en puin, niets stond er meer overeind. Alleen de koepel schitterde weer in de zon, Saddam had hoogstpersoonlijk 30 kilo goud gegeven om de koepel weer met een gouden laag te kunnen bedekken. Inmiddels was ik bevriend geraakt met mijn vertaler en had ik hem over mijn kinderen en bestaan verteld en hij over zijn bestaan en kroost. Dankzij hem raakte ik in gesprek met de sjiietische bewoners die destijd in opstand waren gekomen en leerde zonder al te directe vragen te stellen hoe groot hun woede was. Ik besefte onmiddellijk dat het generaties zou duren voordat soennieten en sjiieten weer op vreedzame voet zouden kunnen samenleven. Het was een kruitvat dat elk moment kon ontploffen, en dat gebeurde na de Amerikaanse inval dan ook.

Toen ik weer terug was in Bagdad ontdekte ik dat de wereldpers weer naar hun hotels was gebracht waar ze nu verveeld in de lobby en in de bar elkaar met verhalen bezighielden. Ik ontdekte al snel dat ze allemaal hetzelfde verhaal hadden, in dezelfde bewoordingen. Ze hadden zelfs het jargon van elkaar overgenomen. Het was werkelijk fascinerend hoe snel zo’n proces verloopt. Ze gebruikten dezelfde woorden en begrippen, met dezelfde hierachie van wat belangrijk is en wat niet, en zo was een bepaalde voorstelling van zaken ontstaan, een soort consensus over de werkelijkheid, dat wil zeggen: een gestandaardiseerde versie van de werkelijkheid, want met de gewone mensen had men niet gesproken en rond gekeken hadden ze ook niet. De journalisten hadden voor zichzelf een virutele werkelijkheid geschapen, waar ik met mijn verhalen niet tegenop kon. Daar waren ze niet in geinteresseerd. Ze hadden alleen de nonsens van de autoriteiten gehoord en weliswaar wisten ze dat het nonsens was, maar toch, er was geen ander nieuws.

Welnu, hetzelfde ziet u momenteel gebeuren met Gaza, de westerse commerciële massamedia die al die dagen niet aan het front zijn geweest en alleen de Israelische propaganda hebben vernomen, en de officiele versie van de werkelijkheid hebben overgenomen, staan nu ineens te laat in Gaza en snappen niet wat er precies aan de hand is. De door Israel bewerkte westerse journalisten maken een onderscheid tussen Hamas en de Palestijnse bevolking. Hamas heeft in hun ogen deze ramp veroorzaakt en moet hiervoor dus de schuld krijgen van de Palestijnse bevolking. Maar omdat de Palestijnen zelf niet gehersenspoeld zijn met deze virtuele werkelijkheid, maar de echte werkelijkheid aan den lijve hebben meegemaakt, weten ze dat de schuldige niet hun eigen mensen zijn, maar de vijand, Israel, die hen probeerde te verpletteren. En die realiteit is verbijsterend voor mijn gehersenpoelde collega’s. “

De voormalige Amerikaanse militair-ingenieur Jim Brown beschuldigt de Amerikaanse autoriteiten ervan op 27 februari 1991 een atoombom met een kracht van 5 kiloton te hebben afgeworpen in het gebied tussen de Zuid-Iraakse stad Basra en de grens met Iran. Zijn aanklacht is te zien in een documentaire van de bekende Italiaanse journalist Maurizio Torrealta die de Italiaanse nieuwszender Rainews24 vanavond uitzendt en die nu al op internet is te zien.

http://www.volkskrant.nl/buitenland/article1076134.ece/VS_gebruikten_atoombom_tijdens_Golfoorlog

Dit mag wellicht klinken als potentieel sensationeel nieuws, wat de Verenigde Staten al decennia uitspoken in Irak en elders, met illegale oorlogen, kankerverwekkende verarmd uranium munitie, marteling, counterinsurgency, vernedering, is niet minder schokkend dan een atoombommetje meer of minder.
Vrolijk kun je er niet van worden. Mogen de verantwoordelijken branden in de hel.

“Hallo meneer,”
“Wa-aleikumu s-salaam; zegt u het maar, mevrouw.”
“Ik wil graag stemmen, ik zag dat het stembureau open is.”
“Maar u bent dood! Uw longen hangen er half uit, u heeft maar één ledemaat over, een deel van uw schedel ligt eraf en u bent volkomen leeggebloed. U ziet ook erg witjes trouwens.”
“Dat heb ik er al met al toch graag voor over.”
“Waar voor over?”
“Voor de democratie, daar heb ik het graag voor over.”
“Op die manier. Maar echt comfortabel kun je het ook niet noemen, toch?”
“Er zitten nadelen aan vast. Ik heb bijvoorbeeld aardig wat pijn, dat is wel een nadeel.”
“Pijn? Hoe erg is het?”
“Het valt mee, tenminste, het kan altijd erger zeg ik altijd maar. Ik voel me nu ongeveer alsof ik vier olifanten tegelijk moet baren en alsof er continu een trein over me heen rijdt.”
“Mm.. daar pas ik toch voor. En dat allemaal voor de democratie?”
“En alsof iemand met een gloeiend heet strijkijzer permanent over me heen zit te raggen.”
“Maar, die democratie, dat is het toch wel hè, ik heb er veel goede dingen over gehoord.”
“Ja, het schijnt dat het echt een wereld van verschil is.
Maar je moet er wat voor over hebben. Ik zag ook een inspirerende journalist op de Tilfisyoon al-Holandiyya, die zei dat we hartstikke blij zijn, al met al — met alle offers meegerekend zeg maar.”
“Ja, als hij het zegt, hij zal het wel weten. Wie was dat?”
“Charles Groenhuijsen, heel charmante man. Kwam sympathiek over. Hij heeft ook echt te doen met de Iraakse bevolking.”
“Met ons dus?”
“M-m, Maa-shallah.”
“Inderdaad mevrouw, ik hoorde dat hij erg blij was dat onze dictator Saddam het niet meer voor het zeggen heeft. Ook dapper van die man dat hij zich zo duidelijk durft uitspreken voor de democratie.”
“Ja, zo kan hij ons nooit meer martelen. Al zou ie mij wel mogen martelen, ik voel het verschil toch niet meer.”
“O, mevrouw, sorry maar uw schedel is er zojuist af gevallen.”
“Sorry, ja dat praat ook wat lastig. Ik zal maar gauw m’n stem uitbrengen. Ik ben er nog niet helemaal uit trouwens, wie ik dan moet nemen. Wie er zeg maar het beste voor het land is, ongeveer.”
“Het is altijd een gok hè, mevrouw. Nou, als u binnen nu en een kwartiertje iemand kiest, dan wens ik u het allerbeste — ik ben erg onder de indruk van uw offer.
Mannen, komen jullie wel even dweilen, deze mevrouw haar darmen liggen nu over de hele vloer, het is een beetje rommelig geworden — niets persoonlijks hoor mevrouw, .. ook nog wat andere ingewanden zie ik. Heeft u die nog nodig mevrouw?”
“Ik weet het meneer, mijn excuses, ik ben er zo weer vandoor.
Ik heb niet alles meer nodig, maar je weet nooit waar het goed voor is. Ik heb hier wel een tasje.”
“Sorry, het gaat niet zo handig, maar ik heb hier wel een stoffer en blik - nog redelijk hygiënisch.
Nou voilà - mevrouw, het zaakje zit zo’n beetje weer bij elkaar, veel sterkte en veel plezier met uw stem.”
“Sjukran, meneer.”
“Graag gedaan.”

http://kucinich.house.gov/News/DocumentSingle.aspx?DocumentID=93581
In the United States House of Representatives
Monday, June 9th, 2008
A Resolution

Article I
Creating a Secret Propaganda Campaign to Manufacture a False Case for War Against Iraq.

Article II
Falsely, Systematically, and with Criminal Intent Conflating the Attacks of September 11, 2001, With Misrepresentation of Iraq as a Security Threat as Part of Fraudulent Justification for a War of Aggression.

Article III
Misleading the American People and Members of Congress to Believe Iraq Possessed Weapons of Mass Destruction, to Manufacture a False Case for War.

Article IV
Misleading the American People and Members of Congress to Believe Iraq Posed an Imminent Threat to the United States.

Article V
Illegally Misspending Funds to Secretly Begin a War of Aggression.

Article VI
Invading Iraq in Violation of the Requirements of H. J. Res114.

Article VII
Invading Iraq Absent a Declaration of War.

Article VIII
Invading Iraq, A Sovereign Nation, in Violation of the UN Charter.

Article IX
Failing to Provide Troops With Body Armor and Vehicle Armor.

Article X
Falsifying Accounts of US Troop Deaths and Injuries for Political Purposes.

Article XI
Establishment of Permanent U.S. Military Bases in Iraq.

Article XII
Initiating a War Against Iraq for Control of That Nation’s Natural Resources.

Article XIIII
Creating a Secret Task Force to Develop Energy and Military Policies With Respect to Iraq and Other Countries.

Article XIV
Misprision of a Felony, Misuse and Exposure of Classified Information And Obstruction of Justice in the Matter of Valerie Plame Wilson, Clandestine Agent of the Central Intelligence Agency.

Article XV
Providing Immunity from Prosecution for Criminal Contractors in Iraq.

Article XVI
Reckless Misspending and Waste of U.S. Tax Dollars in Connection With Iraq and US Contractors.

Article XVII
Illegal Detention: Detaining Indefinitely And Without Charge Persons Both U.S. Citizens and Foreign Captives.

Article XVIII
Torture: Secretly Authorizing, and Encouraging the Use of Torture Against Captives in Afghanistan, Iraq, and Other Places, as a Matter of Official Policy.

Article XIX
Rendition: Kidnapping People and Taking Them Against Their Will to “Black Sites” Located in Other Nations, Including Nations Known to Practice Torture.

Article XX
Imprisoning Children.

Article XXI
Misleading Congress and the American People About Threats from Iran, and Supporting Terrorist Organizations Within Iran, With the Goal of Overthrowing the Iranian Government.

Article XXII
Creating Secret Laws.

Article XXIII
Violation of the Posse Comitatus Act.

Article XXIV
Spying on American Citizens, Without a Court-Ordered Warrant, in Violation of the Law and the Fourth Amendment.

Article XXV
Directing Telecommunications Companies to Create an Illegal and Unconstitutional Database of the Private Telephone Numbers and Emails of American Citizens.

Article XXVI
Announcing the Intent to Violate Laws with Signing Statements.

Article XXVII
Failing to Comply with Congressional Subpoenas and Instructing Former Employees Not to Comply.

Article XXVIII
Tampering with Free and Fair Elections, Corruption of the Administration of Justice.

Article XXIX
Conspiracy to Violate the Voting Rights Act of 1965.

Article  XXX  
Misleading Congress and the American People in an Attempt to Destroy Medicare.

Article  XXXI   
Katrina: Failure to Plan for the Predicted Disaster of Hurricane Katrina, Failure to Respond to a Civil Emergency.
 
Article XXXII 
Misleading Congress and the American People, Systematically Undermining Efforts to Address Global Climate Change.

Article XXXIII  
Repeatedly Ignored and Failed to Respond to High Level Intelligence Warnings of Planned Terrorist Attacks in the US, Prior to 911.
 
Article XXXIV  
Obstruction of the Investigation into the Attacks of September 11, 2001.

Article XXXV
Endangering the Health of 911 First Responders.

See the full text here.

Update: het ontging Abdul Haq, die mij ook bovenstaande tekst aanreikte, niet dat het de Nederlandse boodschappers der slaapt-u-vooral-door-consensus volkomen ontging dat er iets gaande is in de Verenigde Staten. Terwijl de voorverkiezingen en de zogeheten “strijd” tussen Obama en Clinton tot een mate van hysterie in de Nederlandse massamedia leidden die werkelijk onbegrijpelijk is, vond de naam van impeacher en presidentskandidaat Dennis Kucinich zeer sporadisch zijn weg in de krant, evenals die van andere kandidaten die nog iets verfrissends te melden hadden, zoals Ron Paul. De mooie ogen van Barack Obama zullen de ultra-kritische beschouwers van de slijpstenen der geest wel verblind hebben zodat ze helemaal vergaten zich af te vragen wanneer deze vogel nog eens iets inhoudelijks gaat zeggen.

Lieve kwaliteitskranten, zullen wij gewoon maar stoppen met u lastig vallen? Belooft u dan dat u uiteindelijk zelf de weg van de trekschuit zult kiezen?

Darrell Anderson speaks. No comment needed. Just watch it.

Americans: Stop paying your taxes.

They are talking about all the people in Iraq being terrorists, shooting American soldiers. They are not terrorists, they are wearing sandals. They’ve got 14-year old boys building bombs to kill these American soldiers because we killed their families. (…) We were told that if one person in a crowd attacks you, kill everybody. We believed that if we kill enough innocent people, they will stop the people from attacking us. What we didn’t realise was the innocent people we killed were their brother, their uncle who was trying to kill us because we already killed his three children.
Every single big apartment building in Baghdad is broken down by artillery or airplanes bombing. (…) Areas that we couldn’t shoot at before, because they were religious places … the more soldiers they killed, the more we could do. [The US] have been escalating this war since 1990. Now with the new troops surge, they are going to put soldiers on every corner of the street like they’re cops. If we believe 9/11 is a lie, then why are you paying your taxes still? Why are we still letting these soldiers die?

See also: war crimes, napalm, chemical weapons.